: 이유리~팍인수 :

สวัสดีค่ะ

ความจริงกะจะอัพเรื่องคนที่ถูกหลอกมาขายแรงงานในเกาหลี
แต่ขอผลัดไปอีกครั้ง 5555+ เพราะมีบางอย่างน่าสนใจกว่านั้น

จะเรียกว่าน่าสนใจก็ใช่ แน่สงสารมากกว่า
เรื่องของเรื่องคือ เมื่อวันก่อนได้มีโอกาสคุยกับเพื่อนเกาหลีคนนึง
ไม่ใช่ผู้ชาย ไม่ใช่ผู้หญิง แต่เขา..คือเพศที่สาม
หรือที่เรียกกันว่า กะเทย ตุ๊ด เกย์ อะไรก็ว่ากันไป

ตอนที่เค้ายอมรับว่าเค้าเป็น โมไม่ค่อยตกใจ เพราะรู้อยู่แล้ว
เนื่องจากเค้าค่อนข้างเป็นผู้ชายเรียบร้อย ผิดกับนิสัยชายอื่นทั่วๆไป

ตอนอยู่โรงเรียน เค้าไม่ค่อยมีเพื่อน ชอบอยู่คนเดียว แล้วก็ชอบโดนเพื่อนๆแกล้ง
โมเพิ่งได้เรียนห้องเดียวกับเค้าก็ปีนี้เนี่ยแหละ
ตอนเปิดเทอมมาใหม่ๆ ก็เคยถามเพื่อนอยู่เหมือนกัน ว่าเห้ยทำไมมีแต่คนชอบแกล้งเค้าวะ?
เพื่อนก็บอกว่า ก็เนี่ย ดูแบบเรียบร้อยจนน่าหมั่นไส้ แบบไม่ชอบ ตุ๊งติ๊ง อะไรประมาณนั้น
แล้วคือเค้าน่าสงสารมากนะ โดนแกล้งแทบทุกวันอ่ะ
อยู่ในห้องก็เหมือนเป็นตัวตลกของเพื่อนๆ
ตัวตลกในที่นี้ไม่ได้หมายความไปในทางที่ดีนะคะ
มีอยู่ครั้งนึง เค้าโดนขโมยสมุดการบ้านไป
แล้วแบบเป็นวิชาคณิต ชอนเซงนิมโหดมาก ถ้าไม่ส่งคือถูกตัดทั้งคะแนนงานกับคะแนนความประพฤติ
ที่นี้ไอ้คนที่เอาไปก็คือหัวหน้าห้องเนี่ยแหละ... -*- 
น่าสงสารมากอ่ะ แต่โมก็ไม่กล้าไปขอคืนจากหัวหน้าให้นะ
ไม่ใช่ว่าไม่อยากช่วย แต่แบบไม่รู้จะช่วยยังไงอ่ะ เราก็เด็กใหม่ที่นี่เหมือนกัน เหอๆ
แต่สุดท้ายก็แอบไปบอกชอนเซงนิมว่ามีเพื่อนเอาสมุดเค้าไปซ่อนจริงๆ
ชอนเซงนิมเลยขอค้น...แล้วก็เจอค่ะ อยู่กับหัวหน้านั่นแหละ -*-

เวลาเรียนวิชาพละ ต้องเปลี่ยนกางเกงใช่มั้ยคะ
เพวกผู้ชายก็จะแบบ แอบไปดึงกางเกงเค้าลงบ้าง
บางทีก็แอบไปตัดกางเกงนักเรียนตรงที่มันพอดีกับส่วนก้นอ่ะค่ะให้ขาดบ้าง
น่าสงสารมากๆ บางทีเอากางเกงพละไปตัดเป็นกางเกงขาสั้นสุดๆก็มี
แกล้งกันรุนแรงเกินไปนะโมว่า - -

แล้วเมื่อวันศุกร์ ที่จริงโมต้องนั่งรถเมล์กลับพร้อมจีซู
แต่วันนั้นจีซูไปเรียนฮักวอนต่อ ก็เลยกลับคนเดียว
ก็เจอเค้าเดินออกจากโรงเรียน โมเลยเดินตามไป
โมก็เข้าไปทักเค้านะ แต่ตอนแรกเค้าก็แบบก้มๆหน้า แล้วจะรีบๆเดินไปอ่ะ สงสัยคงคิดว่าจะมาแกล้ง เหอๆ
โมก็เลยชวนเค้าไปเดินเล่นที่ park แถวๆโรงเรียน
แล้วเค้าก็ยอมไป -o- อึ้งเหมือนกัน คิดว่าเค้าจะปฏิเสธ

ก็ไปนั่งคุยๆกัน ตอนแรกเค้าไม่ยอมคุยอะไรเลย
โมก็พยายามถามเค้าตลอด ชวนคุยไปเรื่อย ทั้งๆที่ภาษาตัวเองก็ไม่ได้แข็งเล้ยยยยยย 555+
ก็แบบบอกเค้าว่าเนี่ย รู้มั้ยว่าโมมาจากไทยนะ
แล้วประโยคแรกที่เค้ายอมพูดกับโมก็คือ "จริงเหรอ?"
โมก็แบบ ใช่ๆ เนี่ย รู้จักอะไรเกี่ยวกับประเทศไทยมั้ย
เค้าก็บอกว่า ทะเลที่ไทยสวย แล้วก็บอกว่าตอนแรกคิดว่าโมมาจากญี่ปุ่นซะอีก
เพราะเห็นบางทีเพื่อนๆ ก็เรียกว่า โมโม่จัง แหะๆๆ
ก็คุยๆกันไปเรื่อยๆ คุยกันนานมาก ส่วนใหญ่โมจะเป็นคนพูดซะมากกว่า
แต่ก็พูดไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่
แล้วโมก็ถามเค้าว่า เค้าอยากเป็นผู้หญิงใช่มั้ย?
คือ ตอนนั้นคิดไม่ออกว่าจะพูดยังไงดี จะถามไปว่าเค้าเป็นเกย์ใช่มั้ย เป็นกะเทยรึป่าว ก็กลัวแรงไป 555+
แล้วเค้าก็มองหน้าโม อึ้งๆไปพักนึง ตอนนั้นก็คิดในใจ นี่ชั้นไม่น่าถามไปเลยใช่มั้ยเนี่ยยย??
โมก็เลยหาเรื่องอื่นกลบเกลื่อน แบบ เนี่ย เพื่อนโมที่ไทยตั้งหลายคนก็เป็นแบบเค้านะ
มีแต่คนชอบ มีแต่คนอยากเล่นด้วย อยากคุยด้วย เป็นสีสันของห้องเรียน อะไรประมาณนั้น
เค้าก็ยังคงเงียบๆต่อไป....ตอนนั้นโมอึดอัดมากเหอะ แบบ เอ่อ ไม่รู้จะพูดยังไงต่อไปดี T^T
แล้วอยู่ดีๆ เค้าก็ร้องไห้ออกมา !!!!!
ตอนนั้นตกใจมาก ทำตัวไม่ถูก ไม่รู้จะหาคำพูดมาปลอบยังไง 
ก็ได้แต่ตบๆไหล่เค้า แล้วก็บอกว่า ไม่เป็นไรนะๆ 
แล้วเค้าก็บอกว่าเนี่ย เค้าไม่เคยมีความสุขเลยกับชีวิตที่โรงเรียน ที่บ้าน ทุกๆที่
มีแต่คนรังเกียจ ไม่อยากเข้าใกล้ ไม่อยากยุ่งด้วย
เค้าแบบอยากอยู่คนเดียว ไม่อยากกลับบ้าน ไม่อยากไปเรียน
โมก็อึ้งอ่ะ ก็ได้แต่ปลอบใจต่อไปว่า ไม่เป็นไรนะๆ ><~
แล้วโมก็ถามเค้าว่าแล้วพ่อแม่เค้าว่าไงบ้าง เรื่องที่เค้าเป็นแบบนี้
เค้าก็บอกว่าที่บ้านรับไม่ได้ โดยเฉพาะพ่อ แล้วก็พี่ชาย
คือที่บ้านเค้ามีลูกชาย 3 คน  ตัวเค้าเป็นคนสุดท้อง
เคยโดนพ่อเอาไปฝึกเทควันโด้ด้วย แล้วแบบโดนคนอื่นเค้าเตะอย่างเดียว เพราะสู้ไม่เป็น
แล้วก็เคยโดนพี่ชก แตะ ต่อย แบบพยายามจะให้เค้าสู้ จะเปลี่ยนให้เป็น ผช ให้ได้
แต่โมก็เข้าใจอ่ะนะ ว่าของแบบนี้ถ้ามันจะเป็น มันก็ต้องเป็น
ไม่ใช่ว่าพูดว่าให้เปลี่ยน แล้วมันจะเปลี่ยนกันได้ง่ายๆซะที่ไหน
แต่ก็เข้าใจครอบครัวเค้าด้วย มีลูกชายสามคน คนสุดท้องมาเป็นแบบนี้ พ่อแม่ก็รับไม่ได้
เพราะเรื่องเพศที่ 3 ในสังคมเกาหลี ยังไม่ใช่เรื่องที่เค้าเปิดใจกว้างยอมรับกันเหมือนในไทย
สังเกตได้เลยว่าถ้าเดินตามถนน จะไม่ค่อยเห็นหรอกนะ พวกเพศที่ 3 อ่ะ หายากมากๆ
ส่วนใหญ่เค้าจะปิดตัวเอง ไม่ให้คนอื่นรู้ เพราะกลัวว่าสังคมจะไม่ยอมรับ
แต่พวกที่มีความสามารถจริงๆ เป็นนักแสดง เป็นสไตล์ลิสต์ อะไรแบบนี้ก็อาจได้รับการยอมรับหน่อย
แต่คือ ก็ยอมรับเฉพาะบางกลุ่มเท่านั้น เช่นวงการบันเทิง
ถ้าลองไปถามพวกประชาชนทั่วๆไป เค้าก็ยังไม่ยอมรับอยู่ดี โดยเฉพาะพวกผู้ชาย
ยิ่งคนเป็นพ่อยิ่งแล้วใหญ่ ถ้ารู้ว่าลูกตัวเองเป็นตุ๊ด เป็นกะเทยเนี่ยนะ มีหวังบ้านแตก

แล้วพอโมกับเค้าแยกย้ายกันกลับบ้าน
พอกลับถึงบ้าน โมเจอโอปะพอดี
ก็เลยถามโอปะว่ามีเพื่อนเป็นกะเทยบ้างมั้ย
โอปะก็บอกว่าที่มหาลัยก็มี แต่ไม่เคยคุยกัน
แล้วโมก็ถามว่าโอปะคิดยังไงกับเรื่องพวกนี้
โอปะก็ตอบว่า เฉยๆนะ ก็ถ้าเป็นคนดีก็คุยได้ เค้าก็คน
> โอปะตอบได้ใจมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เอาคะแนนหัวใจไปเลยเต็มๆ 555555555555555555+
แต่โอปะบอกว่า ถ้าให้เพื่อนเพื่อนในกลุ่ม ก็ไม่เอานะ เพราะคนละสไตล์กัน - -
คือแค่คุยเฉยๆอ่ะได้ อีกอย่าง โอปะบอกว่า กลัวคนอื่นคิดว่าเป็นพวกเดียวกัน 55555+
ก็นะ เข้าใจค่ะ ตอนแรกโมแอบหวั่นๆ ว่าโอปะจะทำหน้ายี้ แล้วตอบว่าเกลียดพวกนี้
โอปะของโมเป็นคนดีป้ะล่ะ กร๊ากกกกกกกกกก...ไม่ค่อยเลยชั้น ฮ่าๆๆๆ~
แล้วทีนี้โมก็ไปถามออมม่า กับอาปะ ว่าคิดยังไง
ทั้งออมม่ากับอาปะบอกว่า ก็เฉยๆ แต่ขอให้ลูกชายเค้าไม่เป็นก็แล้วกัน
โมว่านะ ถ้าโอปะเป็นก็คงมีหวัง....เอิ่มมมม ไม่รู้เหมือนกัน - -
แต่ก็อย่างว่าแหละ จะว่าอะไรเค้าก็ไม่ได้ มันเป็นสังคมของเค้านี่เนอะ
อย่างในไทย เราไม่ค่อยยอมรับเรื่องศัลยกรรมใช่ป่ะคะ
แต่ในเกาหลี เรื่องนี้ถือเป็นอะไรที่ธรรมดามากๆ
ก็คิดในทางกลับกัน ว่าในไทย เรายอมรับเรื่องเพศที่ 3 นะ
แต่อย่างในเกาหลี เค้าแอนตี้เรื่องนี้สุดๆ แบบไม่ยอมรับเลย
มันก็นะ ต่างวัฒนธรรม ต่างความคิดกันเนอะ ^^

ส่วนเรื่องเพื่อนคนนั้นที่เป็น...โมก็ไม่รู้จะช่วยเค้ายังไงอ่ะ
กะจะไปบอกอยู่เหมือนกันว่าให้ย้านไปเรียนที่ไทย
ไปประกวดมิสอะไรนะ ที่เค้าให้เพศที่ 3 ประกวดอ่ะ ที่ไทยอ่ะ นั่นแหละ
ก็อยากจะบอกเค้าอยู่....แหะๆๆๆ แต่ก็ไม่กล้าอ่ะนะ

เห้ออออ ...ก็ได้เห็นอีกมุมมองนึงของสังคมที่นี่
ของชีวิตคนคนนึงที่น่าสงสาร เพราะสังคมไม่ยอมรับในสถานภาพของเค้า ...
แต่จะให้ทำไงได้
คนเรามันเลิกเกิดไม่ได้นี่...
แต่คนเราเลือกที่จะเป็นคนดีได้อ่ะเนอะ ^^

ไปแล้วค่ะ เดี๋ยวจะไปดาวทาวน์กับออมม่า ^^

บายๆๆๆๆๆๆๆ

edit @ 4 Nov 2007 11:34:21 by 유리

edit @ 4 Nov 2007 11:37:36 by 유리

edit @ 4 Nov 2007 11:44:26 by 유리